به گزارش استانسازان (نخستین پایگاه خبری بازتابدهنده اخبار استانداران و استانداریهای کشور) به همراه تعدادی از «بچههای همدان»، در کنار مقتل رهبر شهید ایستادم و به جای خالی مردی اندیشیدم که سالها چراغ هدایت، تکیهگاه مردم و مایه آرامش دلهای مؤمنان بود؛ مردی که حضورش برای بسیاری امیدبخش و اطمینانآفرین بود. به یاد حسینیهای افتادم که امسال در ایام محرم، از نوای روضهها و عزاداریهای جدش حضرت اباعبدالله الحسین (ع)محروم مانده است. سکوت آنجا از هزاران سخن گویاتر بود و هر دیوار و هر گوشه آن، خاطرهای را زمزمه میکرد که دیگر تکرار نخواهد شد.
هنوز چند قدم بیشتر برنداشته بودم که نگاهم به تصویر نوه شهید ایشان، شهیده زهرا محمدی گلپایگانی، افتاد؛ تصویری که بغض را در گلویم سنگینتر کرد و مظلومیت خانوادهای را به یادم آورد که عزیزترین سرمایههای خود را در راه اسلام، انقلاب و عزت این ملت تقدیم کردهاند.
در آن لحظات، معنای نام «کشوردوست» را بیش از همیشه درک کردم. گویی این خانه و این رواق، آیینه تمامنمای شخصیت مردی بود که همه عمر خود را وقف ایران، انقلاب و مردم کرد؛ مردی که حقیقتاً «کشوردوست» بود و عشق به میهن، عزت ملت و سربلندی ایران در همه رفتار، گفتار و مجاهدتهایش جلوه داشت.
امشب رواق کشوردوست برای من تنها یک مکان نبود؛ تجلیگاه وفاداری، مجاهدت و دلدادگی به راهی بود که با خون شهیدان جاودانه شده است. در آن فضا، جای خالی رهبر شهید را با تمام وجود احساس کردم؛ جای خالی نگاهی پدرانه، لبخندی آرامشبخش و حضوری که دلهای بسیاری به آن گره خورده بود.
در همان حال، بیاختیار یاد جملهای از شهید چیتسازیان افتادم که فرموده بود: «کسی که میخواهد از سیمخاردارهای دشمن عبور کند، باید از سیمخاردارهای نفس خود عبور کند.» این جمله در آن فضای آکنده از عطر شهادت، معنایی دیگر یافت. دلم گرفت و با خود اندیشیدم که برخی فراقها هرگز التیام نمییابند و بعضی داغها تا همیشه بر جان انسان باقی میمانند.
اما ایمان دارم که شهیدان زندهاند و راه آنان در دل و جان ملت ایران ادامه دارد. «رواق کشوردوست» امشب برای من تنها یادآور یک فقدان نبود؛ یادآور عهدی بود که با شهیدان بستهایم؛ عهد ایستادگی، وفاداری و ادامه دادن راه روشن آنان. راه مردی که نام و مرامش با عشق به کشور، مردم و آرمانهای انقلاب گره خورده بود و امروز، اگرچه جسمش در میان ما نیست، اما یاد، نام و راهش در حافظه تاریخی این سرزمین جاودانه خواهد ماند.