کد خبر : 138610 تاریخ : 1405/3/16 - 08:56
ساری به عنوان مرکز استان باید آینه‌ای از توسعه‌‌یافتگی باشد غفلت از مرکز استان؛ نقدی بر عملکرد نظارتی و اجرایی مازندران شهر ساری به عنوان مرکز و قلب تپنده استان مازندران، همواره باید نمادی از توسعه، پیشرفت و هویت این خطه سرسبز باشد. با این حال، نگاهی گذرا به وضعیت کنونی این شهر، تصویری متفاوت را به نمایش می‌گذاردکه چندان مطلوب نیست.

به گزارش استان‌سازان (نخستین پایگاه خبری بازتاب‌دهنده اخبار استانداران و استانداری‌های کشور) اگرچه در نگاه اول، بسیاری از معضلات شهری متوجه شهرداری و شورای شهر است، اما نباید فراموش کرد که تمامی شهرداری‌های کشور زیر نظر سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های وزارت کشور فعالیت می‌کنند. از این رو، استاندار به عنوان نماینده عالی دولت در استان، نقشی کلیدی در هدایت، نظارت و ایجاد هماهنگی در مدیریت شهری و کلان استان ایفا می‌کند. آنچه امروز در ساری می‌بینیم، می‌تواند «مشتی نمونه خروار» از وضعیت کلی استان مازندران تلقی شود. در ادامه، با تمرکز بر محورهای اساسی، به نقد عملکرد مدیریت کلان استان و خلأهای موجود می‌پردازیم:

محیط زیست؛ از بحران پسماند تا مرگ تدریجی تجن
یکی از حیاتی‌ترین شاخصه‌های مازندران، محیط زیست آن است که متأسفانه در مرکز استان با بی‌مهری مواجه شده است. بی‌توجهی به رودخانه تجن و آلودگی روزافزون آن، نه تنها چهره شهر را تغیر داده، بلکه در حال وقوع یک فاجعه زیست‌محیطی است. در کنار این موضوع، مدیریت ضعیف پسماند، سیمای فرسوده شهر، افزایش آلودگی در سطح معابر و کمبود بدیهی‌ترین امکانات مانند سرویس‌های بهداشتی عمومی، نشان از غفلت نهادهای بالادستی در الزام مدیریت شهری به رعایت استانداردهای بهداشت عمومی و زیست‌محیطی دارد.

میراث فرهنگی و هویت شهری؛ گنجینه‌هایی که رها شده‌اند
ساری با پیشینه‌ای غنی، امروز از فقر شدید زیرساخت‌های فرهنگی و تاریخی رنج می‌برد. فرسودگی تدریجی آثار تاریخی و باستانی، رها شدن آستان‌های مقدس و عدم رسیدگی به آن‌ها، نشان‌دهنده انفعال دستگاه‌های متولی و عدم نظارت مدیریت ارشد استان است. خلأ یک موزه در شأن مرکز استان، فقدان تالار شهر و زیرساخت‌های فرهنگی، و نبود ساختمان استاندارد برای کتابخانه اسناد ملی، هویت فرهنگی این شهر را با بحران مواجه کرده است.

راه‌ها، محورهای مواصلاتی و ترافیک کلافه‌کننده
شریان‌های حیاتی یک شهر و استان، راه‌های ارتباطی آن هستند. نبود بزرگراه‌های استاندارد و ارتباطی، در کنار وجود بیش‌ازحد سرعت‌کاه‌های غیراستاندارد که به جای مدیریت ترافیک، به استهلاک روانی و مالی شهروندان دامن زده است، از ضعف‌های آشکار در حوزه ساماندهی ترافیک است. علاوه بر این، نبود اتوبوسرانی فعال و منظم، بحران شدید کمبود فضای پارک و پیاده‌روهای نامناسب و غیرقابل‌دسترس برای شهروندان (به ویژه توان‌یابان)، نشان می‌دهد که برنامه‌ریزی کلان برای حمل‌ونقل عمومی و زیرساخت‌های شهری در اولویت مدیریت عالی استان قرار نداشته است.

اقتصاد شهری، ساماندهی و فرار سرمایه‌ها
توسعه هر استانی نیازمند جذب سرمایه و ایجاد بسترهای مناسب اقتصادی است. با این حال، دلسردی سرمایه‌گذاران از شهر به دلیل موانع اداری و بروکراسی اداری و فقدان حمایت‌های لازم، زنگ خطری جدی برای اقتصاد منطقه است. افزایش بی‌رویه قیمت مسکن، نداشتن بازار سرپوشیده و منسجم برای ساماندهی اصناف، نداشتن یک شهربازی استاندارد و مدرن برای غنی‌سازی اوقات فراغت، و حتی فقدان یک دانشگاه جامع و پیشرفته در تراز مراکز استان‌های بزرگ، همگی ریشه در عدم وجود یک چشم‌انداز روشن و حمایتی از سوی مدیریت کلان استان دارد.

ضرورت احیای نظارت و بازسازی اعتماد
استانداری مازندران به عنوان نهاد حاکمیتی، نمی‌تواند شانه از زیر بار مسئولیت کاستی‌های مرکز استان خالی کند. هماهنگی میان دستگاه‌های اجرایی، جذب اعتبارات ملی، حمایت از سرمایه‌گذاران و نظارت دقیق بر عملکرد شهرداری‌ها، وظایف ذاتی نماینده عالی دولت است. ساری امروز تشنه توجه، ساماندهی و مدیریتی است که به جای شعار، در عمل پای کار بیاید و این شهر را به جایگاه واقعی خود در قامت مرکز مازندران سرفراز بازگرداند.