به گزارش استان‌سازان (نخستین پایگاه خبری بازتاب‌دهنده اخبار استانداران و استانداری‌های کشور) پیرو انتشار نسبتاً گسترده یک خبر مبنی بر بازگشت دوباره ابرها به ایران با انهدام سامانه راداری بُرد بلند آمریکای جنایتکار در منطقه؛ جمع‌بندیِ تحقیق خود پیرامون این موضوع را به آگاهی مخاطبان محترم می‌رسانم:

۱- در سال آبی جاری (از ابتدای مهر ماه ۱۴۰۴ تا امروز) و پیش از آغاز جنگ اخیر، وضعیت پوشش مناطق برفی و میانگین بارش کشور (به استثنای برخی استان‌ها از جمله تهران، البرز و مرکزی) در حد نرمال و در برخی مناطق بیش از حد نرمال کشور بوده است؛ این در حالی است که همه رادارهایی که مدنظر نویسنده تحلیل مذکور بوده و به لطف دلاورمردان نیروهای مسلح نابود شدند، قاعدتاً پیش از جنگ مشغول همان مأموریت‌های پیشین بودند.

۲- روند ورود جبهه‌های بارشی به کشور در سال آبی جاری، از شمال غرب و غرب (با منشأ مدیترانه‌ای) و یا جنوب غرب (با منشأ آفریقایی یا به اصطلاح سودانی) و یا جنوبی کشور (اقیانوس هند) استدلال‌های ارائه شده را با ابهام مواجه می‌سازد.

۳- سامانه‌های آب و هوایی بسیار بسیار عظیم‌تر از این هستند که بتوان با امواج، آنها را به صورت گسترده متفرق کرد. البته به صورت نقطه‌ای و برای مساحت‌هایی خیلی کوچک مانند یک فرودگاه این امر ممکن خواهد بود، ولی برای محدوده وسیعی به مساحت یک کشور غیرممکن خواهد بود.

۴- از دیگر سو، تشکیل جبهه‌های بارشی در سراسر کره زمین، ارتباط مستقیمی با حرکات ستون‌های عظیم آب گرم و سرد به خصوص در اقیانوس آرام دارند. جریان گلف استریم که یکی از بزرگترین جابه‌جایی‌ها از این دست می‌باشد علاوه بر جابه‌جایی حجم عظیمی از مواد مغذی و پلانکتون‌ها و ...، تأثیر مستقیمی بر تعادل دمایی عرض‌های مختلف جغرافیایی، بروز طوفان‌های عظیم اقیانوسی (به عنوان نمونه سواحل غربی و جنوب غربی آمریکا) و از همه مهم‌تر تشکیل باد دارد.

۵- صحبت از علل تشکیل انواع مختلف بادها، ابرهای متراکم، جبهه‌های پُرفشار و کم فشار و ... در این مقال نمی‌گنجد، لکن توجه به دو نکته قابل توجه است: نخست اینکه کم بارشی سال‌های اخیر مختص به کشور ما نیست. اراضی اشغالی توسط رژیم صهیونیستی، اردن، ترکیه، اسپانیا و بسیاری دیگر از کشورهای همین محدوده جغرافیایی گریبانگیر کم‌بارشی شدید در سال های اخیر بوده و هستند و دوم اینکه اگر امکان جابه‌جایی و متفرق ساختن سامانه های عظیم آب و هوایی وجود داشت ایالات متحده آمریکا نسبت به جلوگیری از وقوع طوفان‌های اقیانوسی که هر ساله چندین بار بخش‌های وسیعی از جغرافیای سیاسی این کشور را تحت تأثیر قرار می‌دهد اقدام می‌نمود، ضمن اینکه ایالت کالیفرنیا با وجود دسترسی به آب‌های آزاد با خشکسالی‌های جدی روبه‌روست و بیشترین نرخ فرونشست جهان ناشی از خشکسالی و برداشت بی‌رویه از منابع آب‌های زیرزمینی تا یک دهه گذشته مربوط به این ایالت بوده است.

۶- از سوی دیگر ادعای اثرگذاری رادارهای برد بلند بر ابرها با اصول سامانه‌های RF سازگار نیست. رادارهای برد بلند در باندهای L / S / C / X (تقریباً ۱ تا ۱۲ گیگاهرتز) برای تشخیص اهداف طراحی شده‌اند. توان تابشی مؤثر آن‌ها (EIRP) محدود و مشخص است و در مقایسه با انرژی حرارتی و دینامیکی موجود در سلول‌های ابرهای بارشی، عملا ناچیز محسوب می‌شود. بنابراین از منظر الکترومغناطیس، این سامانه‌ها توانایی ایجاد تغییر در میکروفیزیک ابر را ندارند.

۷- ادعای تخلیه الکتریکی ابرها با امواج راداری نیز از منظر فیزیک RF قابل‌دفاع نیست. یک رادار به هیچ عنوان نمی‌تواند میدان الکتریکی لحظه‌ای با شدت کافی در مقیاس یک ابر ایجاد کند تا مسیرهای تخلیه الکتریکی داخل سلول‌های ابرهای باران‌زای کومولونیمبوس را تغییر دهد. چنین کاری مستلزم تولید میدانی در حد چندین میلیون مرتبه بزرگ‌تر از توان خروجی واقعی رادار و غلبه بر تلفات انتشار، اتلافات جوی و محدودیت‌های لینک‌ بودجه (Link Budget) است که عملاً ناممکن می‌باشد.

۸- توان و معماری سامانه‌های راداری و HF مانند «برنامه تحقیقاتی شفق فعال با فرکانس بالا» موسوم به هارپ (HAARP) چندین میلیون مرتبه کوچک‌تر از حدی است که بتوانند ساختار یا رفتار ابرها را تغییر دهند. این تجهیزات صرفاً برای تشخیص، سنجش، یا تحقیق در لایه‌های بالایی جو طراحی شده‌اند، نه کنترل آب‌وهوا یا دست‌کاری سامانه‌های بارشی.

در پایان به‌صورت خلاصه به آگاهی می‌رساند که بشر تاکنون نتوانسته به قدرتی بالاتر از قدرت آفریدگار مطلق در تشکیل، تجمیع و یا تفریق سامانه‌های عظیم آب و هوایی دست یابد. با سپاس از کارشناسان محترم مشارکت‌کننده در این بحث به‌ویژه آقایان دکتر مصطفی ملایی و دکتر سیدمسیح قائم‌مقامی