غلامحسین مظفری در نشست با هیئت مدیره کانون ناشنوایان خراسان رضوی با تأکید بر ضرورت توجه ویژه به نیازهای خاص جامعه ناشنوایان گفت: تفاوتی نباید در برخورداری افراد از امکانات و خدمات جامعه وجود داشته باشد، اما در مواردی که نیازهای خاصی وجود دارد، باید توجه بیشتری صورت گیرد و همه دستگاههای اجرایی استان در این زمینه مسئولیت مشترک دارند.
وی افزود: محور همه مباحث مرتبط با حمایت از جامعه ناشنوایان باید بهزیستی باشد، اما پیگیری موضوعات از سوی بهزیستی به این معنا نیست که سایر دستگاههای اجرایی مسئولیتی ندارند؛ بلکه باید تلاش همه دستگاههای اجرایی استان در کنار یکدیگر انجام شود تا در حوزههایی مانند مشاوره، مهارتآموزی، ایجاد زیرساختهای اولیه برای استقلال، ورزش و تأمین امکانات حداقلی مورد نیاز، اقدامات لازم صورت گیرد.
استاندار خراسان رضوی با اشاره به نقش کانون ناشنوایان در ارتباط میان این جامعه و دستگاههای مسئول اظهار کرد: این کانون میتواند حلقه ارتباطی بسیار خوبی میان جامعه ناشنوایان، بهزیستی و دستگاههای اجرایی باشد و بهزیستی نیز باید موضوعات مطرحشده را مدیریت کند؛ به این معنا که پرونده افراد بررسی شود، مسائل آنان شناسایی و در فهرست موضوعات مورد پیگیری قرار گیرد تا مشکلات بهصورت مشخص دنبال و حل شود.
او درباره تشکیل کارگروه مشورتی استان نیز گفت: حتماً از حضور نماینده جامعه ناشنوایان در کارگروه مشورتی که در استان تشکیل میشود استقبال میکنیم. موضوعات مختلف اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و هنری در این کارگروهها مورد بررسی قرار میگیرد و میتوان مسائل جامعه ناشنوایان و موضوعات مشاورهای مطرحشده را نیز در این چارچوب بررسی و پیگیری کرد. این پیشنهاد، پیشنهاد کاربردی است و میتواند ارتباط مستقیم جامعه ناشنوایان با مدیریت استان را برقرار کند. حضور نماینده این جامعه در کارگروه مشورتی میتواند به انتقال مستقیم مسائل و پیگیری آنها کمک کند.
مظفری همچنین با اشاره به موضوع مشاوره و حمایت از خانوادههای ناشنوا گفت: موضوعات مرتبط با مشاوره، ازدواج، پیش از ازدواج و کمک به جوانان ناشنوا باید در کارگروه مشورتی نیز مطرح شود و در صورت امکان، بهعنوان یک مصوبه کارگروه مورد پیگیری قرار گیرد.
وی درباره موضوع ورزشکاران ناشنوا و تفاوت پاداشهای آنان با سایر ورزشکاران نیز گفت: موضوع ورزشکاران ناشنوایی که پاداش کمتری نسبت به ورزشکاران دیگر دریافت میکنند باید پیگیری شود و این حق را دنبال خواهیم کرد. پیشنهاد میکنیم مطالب مربوط به این موضوع نیز در قالب مکاتبه و با امضای استاندار به سازمان بهزیستی کشور، وزارت ورزش و جوانان، وزارت کشور و شورای اجتماعی کشور ارسال شود تا از مسیر دستگاههای مربوطه پیگیری شود.
استاندار خراسان رضوی با اشاره به ظرفیتهای خراسان رضوی و مشهد در حوزه توانمندسازی و ورزش ناشنوایان گفت: خراسان رضوی و بهویژه مشهد، به لحاظ جمعیت، توان و ظرفیت، شرایط متفاوتی دارد و در حوزه ورزش و توانمندسازی میتواند ظرفیتهای قابل توجهی داشته باشد. اگر قرار است اقدام یا الگویی در این زمینه شکل بگیرد، میتوان آن را در مشهد تجربه و بهعنوان یک الگوی قابل استفاده در کشور مطرح کرد و مدیریت استان نیز در این زمینه کمک خواهد کرد.
استاندار خراسان رضوی همچنین با اشاره به ضرورت تأمین زیرساختهای مورد نیاز جامعه ناشنوایان، اظهار کرد: موضوع ایجاد فضای مناسب برای فعالیتهای جامعه ناشنوایان نیز باید پیگیری شود و لازم است در خصوص زمین و زیرساختهای ورزشی و اداری مورد نیاز، با شهرداری و شورای اسلامی شهر و سایر دستگاههای مسئول مذاکره و ظرفیتهای موجود بررسی شود.
در ادامه، نرگس عبدیبهار، رئیس کانون ناشنوایان خراسان رضوی، با تأکید بر اینکه مهمترین مشکلات جامعه ناشنوایان در شرایط کنونی اشتغال و معیشت است، گفت: ناشنوایان به فرصت برابر، حمایت هدفمند و اجرای درست قانون نیاز دارند و لازم است موضوع اشتغال آنان بهصورت جدی و بینبخشی پیگیری شود.
وی با اشاره به اینکه بسیاری از ناشنوایان شاغل در شرایط اقتصادی کنونی با خطر تعلیق و بیکاری مواجهاند و ناشنوایان تحصیلکرده نیز برای ورود به بازار کار با موانع جدی روبهرو هستند، افزود: بیکاری فقط به معنای نداشتن درآمد نیست و میتواند به مشکلات خانوادگی، افزایش فشار اقتصادی، تأخیر در ازدواج و آسیبهای اجتماعی منجر شود. از استانداری درخواست داریم موضوع اشتغال ناشنوایان را بهصورت جدی و بینبخشی دنبال کند و از ظرفیت کارخانهها، شرکتها، واحدهای تولیدی و بخشهای مختلف برای ایجاد اشتغال آنان استفاده و سازوکاری مشخص برای کاریابی و اشتغال پایدار ناشنوایان ایجاد شود.
رئیس کانون ناشنوایان خراسان رضوی ادامه داد: حتی اگر یک جوان ناشنوا با حمایت درست وارد یک شغل پایدار شود، در واقع یک خانواده از یک آسیب جدی نجات پیدا کرده است. همچنین جوانان ناشنوا در آستانه ازدواج به دلیل نبود آموزش و مشاوره تخصصی و حمایت کافی با دشواریهای متعددی مواجه هستند و در برخی خانوادههای ناشنوا نیز پایین بودن درآمد و فشار اقتصادی، بهویژه در مدیریت هزینههای زندگی، زندگی مشترک را با بحرانهای زیادی مواجه کرده است.
عبدیبهار با تأکید بر ضرورت ارائه خدمات تخصصی و مستمر در حوزه خانواده، اظهار کرد: به مرکزی با خدمات مشابهی نیاز داریم که مشاورههای تخصصی پیش از ازدواج، هنگام ازدواج و پس از آن و همچنین آموزشهای مرتبط با فرزندآوری و مهارتهای زندگی را به ناشنوایان ارائه کند. این خدمات باید توسط افرادی ارائه شود که با فرهنگ، زبان و ویژگیهای جامعه ناشنوایان آشنایی واقعی داشته باشند.
وی هزینههای توانبخشی و درمان را از دیگر مشکلات خانوادههای ناشنوا عنوان کرد و گفت: هزینه سمعک، باتری، گفتاردرمانی و سایر خدمات توانبخشی برای بسیاری از خانوادههای ناشنوا سنگین است و زمانی که درآمد یک خانواده پایین باشد، همین هزینهها میتواند فشار زیادی بر زندگی آنان وارد کند. درخواست ما این است که برای ناشنوایان و کمشنوایان کمبرخوردار، مسیر مشخصی برای استفاده از خدمات درمانی و توانبخشی با حمایت بیشتر و هزینه کمتر ایجاد شود.
او همچنین به مشکلات حقوقی و اجتماعی برخی ناشنوایان اشاره کرد و افزود: بخشی از ناشنوایان به دلیل ناآگاهی از حقوق قانونی خود در موضوعاتی مانند معاملات، مسائل خانوادگی و امور اداری دچار مشکل میشوند و متأسفانه در برخی موارد مورد سوءاستفاده قرار میگیرند. از سوی دیگر، دسترسی ناشنوایان به خدماتی مانند پلیس، اورژانس و آتشنشانی نیز نیازمند راهکارهای ارتباطی مناسب است و درخواست داریم با حمایت استانداری، خدمات مشاوره حقوقی، آموزش حقوق شهروندی و دسترسی ارتباطی مناسب ناشنوایان به خدمات اضطراری تقویت شود.
رئیس کانون ناشنوایان خراسان رضوی با اشاره به نبود فضای فیزیکی دائمی برای فعالیت جامعه ناشنوایان در مشهد، گفت: جامعه ناشنوایان خراسان رضوی در مشهد بهعنوان پایتخت معنوی ایران، هنوز از یک فضای ثابت و دائمی برای فعالیتهای خود برخوردار نیست و سالهاست با کمک خیران و بهصورت استیجاری فعالیت میکند. ما به دنبال یک ساختمان اداری صرف نیستیم، بلکه به دنبال خانه دوم ناشنوایان هستیم؛ مکانی که ناشنوا بتواند برای مشاوره، آموزش، فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی، برگزاری کارگاه و جلسات، ورزش و پیگیری مشکلات خود به آن مراجعه کند.
وی ادامه داد: در بسیاری از شهرها، جوامع ناشنوایان از امکانات و ساختمانهای مناسب برخوردار هستند، اما جامعه بزرگ ناشنوایان خراسان رضوی با وجود ظرفیتها و جمعیت قابل توجه، هنوز از چنین پشتوانهای برخوردار نیست. امیدواریم استانداری در ایجاد یک نهاد قانونی و فراهم کردن فضایی پایدار در کنار جامعه ناشنوایان قرار گیرد.
عبدیبهار با اشاره به اهمیت خدمات مترجمان زبان اشاره اظهار کرد: امروز با وجود دامنه اعزام مترجم، بسیاری از خدمات اجتماعی، درمانی، علمی، قضائی و آموزشی ناشنوایان بدون حضور مترجم عملاً با مشکل مواجه میشود. تأخیر در پرداخت مطالبات مترجمان و محدودیت منابع نیز ادامه و پایداری این خدمات را با مشکل روبهرو کرده است. اگر مترجم امنیت شغلی نداشته باشد، در نهایت ارائه خدمات به جامعه ناشنوایان نیز با مشکل مواجه خواهد شد.
رئیس کانون ناشنوایان خراسان رضوی در ادامه با تأکید بر توانمندیهای جامعه ناشنوایان گفت: جامعه ناشنوایان مجموعهای از مشکلات نیست و ناشنوایی به معنای محدودیت انسانی نیست، بلکه تنها یکی از تفاوتهای انسان است. آنچه انسان را توانمند میکند، اراده، دانش، تلاش، امید و فرصتهایی است که جامعه در اختیار او قرار میدهد. جامعه ناشنوایان سرشار از استعداد، خلاقیت و توانمندی است و آنچه مانع پیشرفت میشود، نبود فرصت برابر و مناسب و فراهم نبودن شرایط است. اگر فرصت داده شود، یک فرد ناشنوا میتواند تحصیل کند، متخصص شود، کارآفرینی کند، مالیات بپردازد، برای دیگران اشتغال ایجاد کند و در پیشرفت استان خود نقش داشته باشد.
همچنین امیرحسین ثنائیزاهد، سرپرست هیئت ورزشهای ناشنوایان خراسان رضوی، با اشاره به بلاتکلیفی استخدام برخی ورزشکاران ناشنوای استان گفت: سال گذشته در مراسم روز ناشنوایان برای استخدام تعدادی از ورزشکاران، از جمله چند نفر از مدالآوران المپیک ناشنوایان، دستورهایی صادر شد، اما هیچکدام از این موارد تاکنون اجرایی نشده است. این موضوع از طریق ادارهکل نیز پیگیری و مکاتبه شده و با وجود دستور فرماندار و شهردار مشهد، همچنان به نتیجه نرسیده است. واگذاری اشتغال این افراد به پیمانکاران نیز مشکل را حل نمیکند، زیرا پیمانکار بخش خصوصی معمولاً ورزشکاری را که در اردوهای تیم ملی حضور دارد، نمیپذیرد و در مواردی نیز ورزشکار پس از حضور در اردو با خطر از دست دادن شغل خود مواجه میشود.
وی همچنین با اشاره به کمبود فضای ورزشی و اداری هیئت ورزشهای ناشنوایان خراسان رضوی اظهار کرد: هیئت فضای مستقلی در اختیار ندارد و در صورت تأمین یک زمین، میتوان هم دفتر کانون و هیئت را در آن ایجاد کرد و هم با ایجاد ظرفیت درآمدی، از ورزشکاران ناشنوا حمایت کرد. همچنین برخی ورزشکاران به دلیل شرایط مالی و نداشتن امکانات رفتوآمد نمیتوانند به سطح قهرمانی برسند و حتی قهرمانان تیم ملی نیز برای تأمین معاش ناچار به انجام مشاغل متفرقه شدهاند.
سرپرست هیئت ورزشهای ناشنوایان خراسان رضوی همچنین خواستار بازنگری در میزان پاداش ورزشکاران ناشنوا شد و گفت: ورزشکاران ناشنوا با وجود محدودیتهای بیشتر برای رسیدن به قهرمانی تلاش میکنند، اما در پرداخت پاداشها احساس میکنند کمتر دیده میشوند. این ورزشکاران انتظار دارند با توجه به شرایط و تلاش مضاعفی که برای کسب مدال انجام میدهند، در موضوع پاداشها نیز مورد توجه قرار گیرند./ع